از سال ۲۰۱۵، جنبش کارگران بدون زمین، اراضی یک کارخانه بدهکار نیشکر را تصرف کرده‌اند تا برای تقسیم مجدد آن از طریق اصلاحات ارضی فشار بیاورند. مادربزرگ، پی.سی و همراهانشان در اردوگاه تلاش می‌کنند تا سهم کوچکی از زمین را به دست آورند تا در آنجا مستقر شوند و یک زندگی خودکفا داشته باشند و در جامعه دهقانی جدیدی که در رویاهایشان ترسیم کرده‌اند، محصولات کشاورزی ارگانیک پرورش دهند.